وقتی مجبور می‌شوم دست از کار بکشم یا منتظر نتیجه بمانم، احساس کلافگی و بی‌قراری می‌کنم.

به طور هم‌زمان چند پروژه را جلو می‌برم و مدام در حال مسابقه با زمان هستم.

حتی زمانی که کار واجبی ندارم، برای خودم مشغله و کار جدید می‌تراشم.

به کار کردن تا دیروقت یا در روزهای تعطیل ادامه می‌دهم، حتی اگر از نظر جسمی بسیار خسته باشم.

هنگام تفریح و استراحت، احساس گناه یا عذاب وجدان ناشی از کار نکردن به سراغم می‌آید.

برایم بسیار سخت است که بگویم یک کار به اندازه کافی خوب است و نیازی به وسواس بیشتر ندارد.

در اوقات بیکاری نمی‌توانم آرام بنشینم و باید حتماً کاری دستم باشد.

ارزش وجودی و عزت نفس خودم را مستقیماً به میزان دستاوردها و ساعات کاری‌ام گره زده‌ام.

احساس می‌کنم اگر کارها را به دیگران بسپارم، خراب می‌شوند یا با استانداردهای من انجام نخواهند شد.

هنگامی که پروژه‌ای را تفویض می‌کنم، مدام در کار همکاران یا زیردستان سرک می‌کشم و وارسی می‌کنم.

اصرار دارم همه فرایندها و تصمیمات ریز و درشت حتماً از زیر دست و تایید خود من عبور کند.

پذیرش نظرات، روش‌ها یا سبک کاری متفاوت دیگران برایم طاقت‌فرسا و دشوار است.

خانواده، همسر یا دوستانم شکایت دارند که وقت بسیار کمی برای آن‌ها می‌گذارم.

قرارهای خانوادگی، رویدادهای دوستانه یا تولدها را به خاطر جلسات یا تعهدات کاری لغو می‌کنم.

حتی وقتی در جمع خانوادگی هستم، با لپ‌تاپ یا گوشی مشغول پاسخ دادن به ایمیل‌ها و تماس‌های کاری‌ام.

گفتگوهایم با دوستان و اعضای خانواده معمولاً ناخودآگاه به سمت مسائل و دغدغه‌های کاری کشیده می‌شود.

وقتی دیگران کاری را کندتر از من انجام می‌دهند، شدیداً عصبی و تحریک‌پذیر می‌شوم.

حتی حین غذا خوردن، راه رفتن یا استراحت عجله دارم و احساس می‌کنم زمانم در حال هدر رفتن است.

برای اتمام کارها پیش از موعد مقرر، خودم و اطرافیانم را تحت فشارهای عصبی سنگین قرار می‌دهم.

در صف‌ها، ترافیک یا جلسات طولانی دچار اضطراب فیزیکی و تپش قلب ناشی از هدر رفتن وقت می‌شوم.

پیش از خوابیدن، نیمه‌شب یا بلافاصله پس از بیدار شدن فکرم درگیر چک کردن پیام‌ها و کارهای اداری است.

در سفرها یا تعطیلات رسمی نمی‌توانم ذهن خود را از فکر پروژه‌ها و مسائل شرکت خاموش کنم.

گاهی به خاطر دغدغه‌های کاری خوابم به هم می‌ریزد یا خواب پروژه‌ها و چک‌های کاری را می‌بینم.

احساس می‌کنم اگر یک هفته به کل اتصال کاری‌ام را قطع کنم، دچار بحران هویت یا خلاء بزرگ روحی می‌شوم.