بی‌قرار، ناآرام و پرجنب‌وجوش است؛ نمی‌تواند برای مدتی آرام بنشیند.

اغلب از سردرد، دل‌درد یا حالت تهوع در مواقع استرس و رفتن به مدرسه شکایت می‌کند.

اسباب‌بازی‌ها، وسایل، خوراکی‌ها یا لوازم‌تحریر خود را با میل با بچه‌ها شریک می‌شود.

به سرعت از کوره درمی‌رود، عصبانی می‌شود و کج‌خلقی و قشقرق به راه می‌اندازد.

گوشه‌گیر است و ترجیح می‌دهد به تنهایی بازی کند و تنها باشد.

عموماً حرف‌شنو و مطیع است و کارهایی را که بزرگ‌ترها می‌خواهند انجام می‌دهد.

نگرانی‌های زیادی دارد و اغلب مضطرب، دلواپس و ترسان به نظر می‌رسد.

اگر کسی از بچه‌ها ناراحت، گریان یا صدمه‌دیده باشد، به او دلداری می‌دهد و کمک می‌کند.

مدام در حال وول خوردن و تکان دادن دست‌ها یا پاهایش است.

حداقل یک یا دو دوست صمیمی و نزدیک در میان همسالان دارد.

مکرراً با بچه‌های دیگر دعوا می‌کند، کتک‌کاری راه می‌اندازد یا به آنها زور می‌گوید.

اغلب غمگین، دلمرده، بی‌رمق و در آستانه گریه کردن به نظر می‌رسد.

بچه‌های دیگر معمولاً او را دوست دارند و مشتاقند با او همبازی شوند.

تمرکز حواسش ضعیف است و با کوچک‌ترین صدا یا محرکی حواسش پرت می‌شود.

در موقعیت‌های جدید یا در جمع غریبه‌ها کم‌رو و خجالتی است و اعتمادبه‌نفسش را می‌بازد.

نسبت به بچه‌های کوچک‌تر از خودش مراقب، صبور و مهربان است.

دروغ می‌گوید، حقه‌بازی می‌کند یا سعی دارد با پنهان‌کاری مقصر نشود.

توسط بچه‌های دیگر مورد تمسخر، آزار، اذیت یا طرد قرار می‌گیرد.

اغلب داوطلبانه به دیگران (والدین، معلمان یا بچه‌ها) کمک می‌رساند.

قبل از انجام هر کاری، ابتدا فکر می‌کند و عواقب آن را می‌سنجد.

وسایل دیگران را در خانه، مدرسه یا مهمانی بدون اجازه برمی‌دارد.

با بزرگسالان خیلی راحت‌تر و بهتر از بچه‌های همسن خودش ارتباط برقرار می‌کند.

ترس‌های زیادی دارد و از تاریکی، تنهایی یا موقعیت‌های ناشناخته وحشت‌زده می‌شود.

کارهایی را که شروع می‌کند به پایان می‌رساند و توجه کافی به تکالیف دارد.