سر جلسه امتحان، آن‌قدر نگران نتیجه می‌شوم که تمرکزم را روی پاسخ به سؤالات از دست می‌دهم.

اگر ندانم سؤالی را چطور پاسخ دهم، احساس وحشت و دستپاچگی شدیدی به من دست می‌دهد.

در طول امتحان، احساس تپش قلب شدید یا تنگی نفس را در قفسه سینه تجربه می‌کنم.

حتی وقتی برای درسی کاملاً آماده‌ام، باز هم قبل از توزیع برگه‌ها دلشوره شدیدی دارم.

بعد از پایان امتحان، آرامش پیدا نمی‌کنم و مدام خطاهای احتمالی‌ام را نشخوار می‌کنم.

سر جلسه امتحان ناگهان حس می‌کنم ذهنم کاملاً خالی شده و هیچ مطلبی را به یاد نمی‌آورم.

در حین پاسخ‌دهی، افکار منفی درباره اینکه ممکن است رد شوم یا رتبه بدی بیاورم هجوم می‌آورند.

خیلی به ندرت پیش می‌آید که قبل از امتحان دچار دل‌پیچه، تهوع یا سردرد عصبی شوم.

امتحانات برای من چنان استرس‌زا هستند که گاهی آرزو می‌کنم کاش اصلاً امتحانی وجود نداشت.

وقتی می‌بینم دیگران ورقه‌شان را زودتر تحویل می‌دهند، دچار اضطراب و دستپاچگی می‌شوم.

معمولاً در امتحانات شفاهی یا سخنرانی کلاسی، دست‌ها یا صدایم به وضوح می‌لرزد.

هنگام مواجهه با سؤالات سخت، احساس داغی و گرگرفتگی یا سرمای ناگهانی در بدن می‌کنم.

با اینکه مطالب را در خانه بلد بودم، نمره‌ام در امتحان به خاطر اضطراب بسیار کمتر از دانشم می‌شود.

موقع امتحان مدام نگاهم به ساعت است و ترس از کمبود وقت به شدت نگرانم می‌کند.

صبح روز امتحان معمولاً اشتهایم را برای خوردن صبحانه یا میان‌وعده از دست می‌دهم.

احساس می‌کنم هوش و استعداد واقعی من در شرایط پرفشار امتحان به درستی منعکس نمی‌شود.

در طول امتحان، عضلات گردن، شانه یا پشتم به شدت سفت و دردناک می‌شود.

وقتی متوجه می‌شوم سؤالی را اشتباه جواب داده‌ام، روحیه‌ام را برای بقیه سؤالات می‌بازم.

در امتحانات مهم (مثل کنکور یا استخدامی)، حس می‌کنم تمام آینده‌ام در چند ساعت به خطر افتاده است.

حتی وقتی مطمئنم گزینه‌ای درست است، دچار وسواس می‌شوم و مدام آن را تغییر می‌دهم.

در حین نوشتن، تعریق کف دست یا لرزش انگشتانم نوشتن را برایم دشوار می‌کند.

بلافاصله بعد از تحویل ورقه، ناگهان پاسخ سؤالاتی که یادم رفته بود در ذهنم روشن می‌شود.

در شب‌های امتحان، دل‌شوره و تنش آن‌قدر بالاست که توان مرور مؤثر درس‌ها را ندارم.

در مجموع، من خودم را فردی با اضطراب امتحان بالا و زودانگیخته در امتحانات می‌دانم.