شیرهای آب، کلیدهای برق و قفل درب‌ها را پس از بستن، چندین بار مجدداً بررسی و چک می‌کنم.

بیشتر کارهای روزمره‌ام را بدون وسواس فکری یا کندی افراطی و با سرعت مناسب انجام می‌دهم.

حتی پس از انجام دقیق کارها، مدام این شک در ذهنم هست که نکند کار را اشتباه انجام داده‌ام.

اگر با اشیاء کثیف یا افراد بیمار تماس پیدا کنم، احساس ناخوشایند شدید می‌کنم و باید حتماً خودم را بشویم.

نامه‌ها، فرم‌ها و پیام‌ها را پیش از ارسال، بارها و بارها دوباره می‌خوانم تا خطایی نداشته باشند.

صبح‌ها برای لباس پوشیدن، مرتب کردن و آماده شدن زمان بسیار طولانی‌تر از دیگران صرف می‌کنم.

معمولاً در تصمیم‌گیری‌های روزمره دچار شک و تردیدهای آزاردهنده و فلج‌کننده نمی‌شوم.

دست‌هایم را خیلی بیشتر از حد معمول و با تکرار مکرر می‌شویم.

بارها چک می‌کنم که آیا گاز خاموش است، شیر آب بسته است یا پنجره‌ها قفل شده‌اند.

هنگام غذا خوردن یا انجام کارهای شخصی بسیار آهسته‌تر از افراد عادی عمل می‌کنم.

گاهی افکار ناخوشایند و تکراری به ذهنم هجوم می‌آورند که رهایی از دست آن‌ها برایم دشوار است.

اگر دستم به جایی نامطمئن بخورد، تا زمانی که آن را با آب و شوینده نشویم آرام نمی‌گیرم.

هنگام خارج شدن از منزل، بارها برمی‌گردم تا مطمئن شوم همه چیز قفل و خاموش است.

کارهایم را با دقت متعادل و بدون گیر افتادن در جزییات پیش می‌برم.

اغلب تردید دارم که آیا سخنان یا پیام‌های من ناخواسته باعث رنجش دیگران شده است یا خیر.

از لمس میله‌های اتوبوس، دستگیره‌های اماکن عمومی یا پول نقد به‌شدت پرهیز می‌کنم.

چک کردن کیف، مدارک همراه یا جیب‌ها را به دفعات تکرار می‌کنم.

برای شستشوی دست و صورت یا مسواک زدن زمان طولانی صرف می‌کنم.

پس از قفل کردن در، خیالم راحت است و نیازی به چک کردن‌های دوباره احساس نمی‌کنم.

اگر لباسم با زمین یا سطح نامطمئنی تماس پیدا کند، احساس اجبار می‌کنم فوراً آن را تعویض کنم.

حتی وقتی مطمئنم کاری را درست انجام داده‌ام، حس شک و دلواپسی درونم باقی می‌ماند.

کارهای روزانه‌ام را با نظمی طبیعی و بدون گیر کردن در تشریفات بی‌پایان به پایان می‌رسانم.

شمارش اشیاء یا تکرار برخی اقدامات به تعداد معین برایم به شکل یک عادت اجباری درآمده است.

استفاده از سرویس‌های بهداشتی عمومی برایم بسیار دشوار است و ترجیح می‌دهم آن را به تعویق بیندازم.

همواره تمایل دارم کارهای انجام‌شده را دوباره بررسی کنم تا خیالم آسوده شود.

به تعویق انداختن تصمیم‌گیری‌ها به دلیل ترس از خطا، یک مسئله تکراری در زندگی من است.

استحمام من معمولاً مدت زمان بسیار طولانی‌تری نسبت به سایر اعضای خانواده طول می‌کشد.

برای مرتب کردن یا بسته‌بندی وسایل، وسواس زیادی به خرج می‌دهم که سرعتم را می‌گیرد.

وقتی کاری را تحویل می‌دهم، مدام نگرانم که مبادا نکته مهمی را جا انداخته باشم.