باور دارم موفقیت در زندگی بیشتر به شانس و بخت بستگی دارد تا تلاش و برنامه‌ریزی فردی.

تغییرات بزرگ در زندگی را فرصتی هیجان‌انگیز برای یادگیری و پیشرفت می‌دانم.

اغلب احساس می‌کنم فعالیت‌های روزمره‌ام بیهوده و تکراری هستند و انگیزه‌ای ندارم.

کنترل کامل نتایج تصمیمات و سرنوشت شغلی و شخصی‌ام در دستان خودم است.

ترجیح می‌دهم زندگی‌ام قابل پیش‌بینی، امن و بدون هیچ‌گونه ریسک یا غافلگیری باشد.

نسبت به اهداف شغلی، خانوادگی و فردی‌ام تعهد عمیقی دارم و با اشتیاق دنبالشان می‌کنم.

هنگام مواجهه با مشکلات، احساس درماندگی می‌کنم و منتظر می‌شوم تا دیگران برایم کاری بکنند.

شکست‌ها را صرفاً بازخوردی آموزنده برای اصلاح مسیر می‌دانم نه یک فاجعه نابودکننده.

صبح‌ها با شوق و انگیزه برای شروع روز و کارهایم از خواب برمی‌خیزم.

اگر در کاری سخت شکست بخورم، تسلیم نمی‌شوم و با تغییر تاکتیک دوباره تلاش می‌کنم.

مواجهه با موقعیت‌های ناشناخته و ناآشنا برای من ترسناک و اضطراب‌آور است.

گاهی حس می‌کنم زندگی‌ام هدفی ندارد و صرفاً در حال گذراندن روزها هستم.

احساس می‌کنم عوامل محیطی و سیاست‌های جامعه آن‌چنان قدرتمندند که تلاش فردی بی‌اثر است.

از پذیرفتن وظایف دشواری که مرا مجبور به یادگیری مهارت‌های تازه می‌کنند استقبال می‌کنم.

عمیقاً احساس تعلق و دلبستگی به کار، خانواده و اهدافم دارم.

همیشه تلاش می‌کنم موانع را از سر راهم بردارم به جای اینکه از آنها شکایت کنم.

یکنواختی و روتین ثابت به من حس امنیت بیشتری نسبت به تغییرات می‌دهد.

در کارهایی که بر عهده می‌گیرم، تمام انرژی و توجهم را سرمایه‌گذاری می‌کنم.

فکر می‌کنم هر چقدر هم تلاش کنم، سرنوشت از قبل نوشته شده و تغییرناپذیر است.

تغییر شغل یا تغییر محل سکونت را ماجراجویی سازنده‌ای برای رشد شخصیت می‌دانم.

به ندرت کاری را با تمام وجود و اشتیاق قلبی انجام می‌دهم.

توانایی بالایی در هدایت هیجانات و مهار استرس‌های ناگهانی دارم.

وقتی شرایط طبق برنامه پیش نمی‌رود، به سرعت کلافه و ناامید می‌شوم.

حتی در کارهای سخت هم می‌توانم معنا و دلیلی ارزشمند برای انجام پیدا کنم.

مسئولیت صددرصد پیامد اشتباهاتم را می‌پذیرم و شرایط را سرزنش نمی‌کنم.

دوست دارم چالش‌های جدید را تجربه کنم حتی اگر احتمال شکست وجود داشته باشد.

بسیاری از اوقات احساس بیگانگی، انزوا و پوچی نسبت به جهان پیرامونم دارم.

باور دارم اراده و انضباط شخصی می‌تواند بر سخت‌ترین موانع اقتصادی غلبه کند.

ترجیح می‌دهم تا پایان عمر در همان موقعیت شغلی بدون دغدغه و ساده باقی بمانم.

ارزش‌ها و آرمان‌های شخصی‌ام به من قدرت ایستادگی در برابر ناملایمات می‌دهند.

احساس می‌کنم مثل قایقی بی‌لنگر روی امواج اتفاقات این‌سو و آن‌سو کشیده می‌شوم.

بحران‌های زندگی را مانند امتحانی برای محک زدن و پولادین کردن اراده‌ام می‌دانم.

احساس می‌کنم نقشی موثر و جایگاهی ارزشمند در جامعه و حلقه‌های دوستانم دارم.

همیشه راه‌حل‌های جایگزین برای عبور از بن‌بست‌های کاری در آستین دارم.

هنگام مواجهه با ایده‌های تازه یا فناوری‌های نو، احساس مقاومت و هراس می‌کنم.

کارهایی را که برایم معنایی ندارند به سختی می‌توانم تحمل کنم.

موقعیت فعلی زندگی‌ام دقیقاً حاصل انتخاب‌ها و تصمیماتی است که خودم گرفته‌ام.

از اینکه با افراد باهوش‌تر و سرسخت‌تر از خودم رقابت کنم لذت می‌برم.

نسبت به رشد و تعالی اطرافیانم احساس مسئولیت و دلسوزی متعهدانه دارم.

در شرایط تنش‌زا به سرعت دستپاچه می‌شوم و کنترل رفتارم را از دست می‌دهم.

امنیت و راحتی امروز را به پتانسیل پیشرفت فردا ترجیح می‌دهم.

زندگی برای من یک بوم پر از رنگ است که مشتاقانه در حال نقاشی روی آن هستم.

معتقدم انسان سرسخت می‌تواند در بدترین شرایط نیز راه پیروزی را خلق کند.

مواجهه با انتقادات تند را فرصتی ناب برای پی بردن به نقاط کور خودم می‌دانم.

بیشتر روزها احساس خستگی مزمن و بی‌هدفی روحی دارم.

نمی‌گذارم نظرات منفی و بدبینی دیگران مرا از ادامه مسیرم بازدارد.

تغییر در برنامه‌های روتین روزمره‌ام مرا به شدت عصبانی و آشفته می‌کند.

به کاری که انجام می‌دهم ایمان دارم و آن را با تمام قلبم به پیش می‌برم.

احساس می‌کنم بر جریان افکار و کیفیت تصمیم‌گیری‌هایم تسلط و حاکمیت کامل دارم.