آیا احساس می‌کنید بازی کردن به مهم‌ترین و محوری‌ترین فعالیت زندگی شما بدل شده است؟

آیا حتی زمانی که مشغول درس یا کار هستید، تمام فکر و خیالتان درگیر مراحل و استراتژی‌های بازی است؟

آیا احساس می‌کنید برای رسیدن به همان میزان هیجان قبلی، باید ساعت‌های بیشتری بازی کنید؟

آیا زمان بازی کردنتان نسبت به ماه‌های گذشته مدام در حال افزایش بوده است؟

آیا وقت گذراندن کوتاه پای بازی دیگر شما را راضی نمی‌کند و مدام زمان را تمدید می‌کنید؟

آیا برای فرار از مشکلات، استرس‌ها و دغدغه‌های دنیای واقعی به بازی پناه می‌برید؟

آیا بازی کردن راه اصلی شما برای فراموش کردن احساس تنهایی، غم، شکست یا اضطراب است؟

آیا برای اینکه حال روحی‌تان بهتر شود و به آرامش موقت برسید ساعت‌ها بازی می‌کنید؟

آیا بارها تلاش کرده‌اید زمان بازی کردن را کم کنید اما هر بار شکست خورده‌اید؟

آیا وقتی با خودتان عهد می‌بندید «فقط یک دست دیگر»، ساعت‌ها پای سیستم یا کنسول می‌مانید؟

آیا احساس می‌کنید کنترل زمان نشستن پای بازی و توقف آن از اختیارتان خارج شده است؟

اگر به دلایلی نتوانید بازی کنید، آیا به شدت احساس کلافگی، بی‌قراری و خشم می‌کنید؟

وقتی وسط بازی مجبور می‌شوید آن را قطع کنید، آیا پرخاشگر، عصبی و تندخو می‌شوید؟

وقتی از بازی دور هستید، آیا احساس افت انرژی، افسردگی و بی‌حوصلگی شدید دارید؟

آیا به خاطر ساعات طولانی بازی با خانواده، همسر یا دوستانتان دچار بحث و مشاجره شده‌اید؟

آیا به خاطر غرق شدن در بازی، وظایف کاری، پروژه‌ها یا تکالیف درسی شما عقب افتاده است؟

آیا تعاملات اجتماعی، رفت‌وآمد و روابط واقعی شما با دیگران به خاطر بازی کردن آسیب دیده است؟

آیا به خاطر بازی کردن شبانه دچار بی‌خوابی مفرط یا برهم خوردن ریتم شبانه‌روز شده‌اید؟

آیا به خاطر نشستن طولانی پای بازی دچار گردن‌درد، سوزش چشم، کمردرد یا سردرد شده‌اید؟

آیا وعده‌های غذایی، نظافت شخصی یا قرارهای مهم کاری را به خاطر ادامه بازی نادیده می‌گیرید؟