همسرم شنونده صبوری برای شنیدن دغدغه‌ها و احساسات من است.

احساس می‌کنم همسرم اغلب احساسات و نیازهای درونی مرا آن‌طور که هست درک نمی‌کند.

در گفتگوهای دونفره معمولاً احساس احترام و پذیرش متقابل وجود دارد.

می‌توانیم درباره موضوعات حساس و چالش‌برانگیز بدون تبدیل شدن به تنش شدید صحبت کنیم.

هنگام بروز اختلاف‌نظر، می‌توانیم به یک راه‌حل مشترک و منصفانه برسیم.

پس از دلخوری یا بحث، می‌توانیم در زمان مناسب فضای عاطفی میانمان را ترمیم کنیم.

در بیشتر بحث‌ها احساس می‌کنم تلاشی برای درک متقابل نمی‌شود و اصرار بر تحمیل نظر وجود دارد.

تلاش می‌کنیم اشتباهات گذشته یکدیگر را ببخشیم و از سرزنش مداوم خطاهای قبلی بپرهیزیم.

تفاوت‌های فردی و سلیقه‌ای یکدیگر را تا حد امکان محترم می‌شماریم.

درباره نحوه هزینه‌کرد، پس‌انداز و اولویت‌های مالی زندگی با هم توافق نسبی داریم.

در امور مالی و دخل‌وخرج زندگی مشترکمان شفافیت و اعتماد وجود دارد.

مسائل اقتصادی باعث ایجاد استرس مداوم و اصطکاک در روابط ما می‌شود.

تصمیم‌گیری‌های مهم مالی و خریدهای اساسی را با همفکری یکدیگر انجام می‌دهیم.

نسبت به هماهنگی و برنامه‌ریزی‌های اقتصادی بلندمدت مشترکمان احساس اطمینان دارم.

از میزان ابراز محبت کلامی، توجه و صمیمیت عاطفی در رابطه‌مان احساس رضایت دارم.

همسرم به نیازها و روحیات عاطفی من توجه و احترام می‌گذارد.

احساس می‌کنم نزدیکی و پیوند عاطفی میان ما نسبت به گذشته کم‌رنگ شده است.

در کنار همسرم احساس امنیت روانی، پذیرش و ارزشمندی می‌کنم.

برای گذراندن وقت باکیفیت دونفره و ابراز توجه وقت اختصاص می‌دهیم.

از برنامه‌های تفریحی مشترک و گذراندن اوقات فراغت دونفره لذت می‌برم.

ارزش‌های اساسی و اهداف کلی ما برای زندگی مشترک هم‌خوانی مناسبی دارند.

در زمینه تعامل با خانواده‌ها و دوستان دو طرف به تفاهم و تعادل رسیده‌ایم.

در برنامه‌ریزی‌های آینده، سبک زندگی و اداره خانه دیدگاه‌های نزدیکی داریم.

تعادل متناسبی میان فضای فردی هر یک از ما و حریم مشترک دونفره‌مان برقرار است.