در مورد تیپ، لباس و آرایش ظاهرم وسواس و حساسیت زیادی به خرج می‌دهم.

از شیوه قرار گرفتن لباس‌ها بر روی بدنم احساس رضایت کامل دارم.

از ظاهر جسمانی و چهره‌ام احساس رضایت، آرامش و غرور می‌کنم.

من از نظر جسمانی و ظاهری فردی جذاب، خوش‌قیافه و دوست‌داشتنی هستم.

احساس می‌کنم ظاهرم در مقایسه با اکثر اطرافیانم جذاب‌تر و متناسب‌تر است.

دیگران ظاهر و چهره مرا جذاب، زیبا و پسندیده توصیف می‌کنند.

در بیشتر روزها از لباسی که پوشیده‌ام یا فرم بدنم احساس نارضایتی یا خجالت می‌کنم.

به سختی می‌توانم عیب و نقص چشمگیری در چهره یا اندامم پیدا کنم.

معمولاً متوجه تغییرات ظریف در سبک لباس یا موهای دیگران می‌شوم.

زمان و هزینه زیادی را صرف خرید لباس، ست کردن و رسیدگی به زیبایی‌ام می‌کنم.

برایم چندان مهم نیست که ظاهرم در جمع چگونه به نظر برسد.

زمان زیادی را در طول روز صرف آراستن و مرتب کردن مو و پوستم می‌کنم.

حتی وقتی برای یک کار کوتاه از خانه بیرون می‌روم، باید ظاهرم کاملاً آراسته باشد.

به نظرات و قضاوت‌های دیگران درباره زیبایی و استایلم به شدت حساسم.

بیشتر ترجیح می‌دهم لباس‌های راحت بپوشم تا لباس‌هایی که صرفاً مد روز و شیک باشند.

احساس می‌کنم جذابیت ظاهری، کلید شماره یک اعتمادبه‌نفس و موقعیت اجتماعی من است.

ورزش می‌کنم تا بدنم فرم جذاب‌تر و عضلانی‌تری پیدا کند نه صرفاً برای سلامتی.

وقتی از کنار آینه یا شیشه بازتاب‌دهنده عبور می‌کنم، حتماً خودم را برانداز می‌کنم.

اگر ظاهرم کاملاً مرتب و آراسته نباشد، در جمع احساس معذب بودن و ناامنی می‌کنم.

مدام نگرانم که چاق شوم یا وزنم حتی به مقدار کمی افزایش یابد.

پیوسته خودم را روی ترازو وزن می‌کنم و نگران اعداد آن هستم.

اغلب کالری خوراکی‌ها را می‌شمارم و از ترس چاقی رژیم‌های سخت می‌گیرم.

احساس گناه شدیدی بعد از خوردن یک وعده غذای چرب یا پرکالری به من دست می‌دهد.

فکر می‌کنم اگر وزنم بالا برود، ارزش و جذابیتم را در نظر دیگران از دست خواهم داد.

به شدت نگران چربی‌های دور شکم، پهلوها یا ران‌هایم هستم.

احساس می‌کنم بدنم در آینه چاق‌تر از آنچه در واقعیت هست به نظر می‌رسد.

بارها رژیم‌های لاغری سخت گرفته‌ام اما دوباره وزنم برگشته و مأیوس شده‌ام.

وقتی صحبت از وزن و تناسب اندام به میان می‌آید، مضطرب و معذب می‌شوم.

لباس‌های گشاد می‌پوشم تا برجستگی‌ها یا عیوب بدنم از دید دیگران پنهان بماند.

در عکس‌ها ژستی می‌گیرم که بدنم لاغرتر یا کشیده‌تر از واقعیت به نظر برسد.

از اینکه با بالا رفتن سن زیبایی چهره و بدنم دچار افت شود عمیقاً هراسانم.

احساس می‌کنم اگر نقصی در ظاهرم نبود، زندگی بسیار شادتر و موفق‌تری داشتم.

هزینه‌های زیادی را صرف لوازم آرایشی، پوستی یا خدمات زیبایی می‌کنم.

به راحتی با تغییرات موقتی ظاهرم (مانند پف چشم یا جوش صورت) کنار می‌آیم و کلافه نمی‌شوم.

میزان رضایت از چهره و اجزای صورت (بینی، چشم، لب، پوست).

میزان رضایت از موها (حجم، رنگ، بافت و حالت مو).

میزان رضایت از بالاتنه (شانه‌ها، سینه و بازوها).

میزان رضایت از ناحیه شکم و دور کمر.

میزان رضایت از پایین‌تنه (باسن، ران‌ها و پاها).

میزان رضایت از توده عضلانی و اسکلت‌بندی بدن.

میزان رضایت از قد و قامت فیزیکی.

میزان رضایت از وزن فعلی بدن.

میزان رضایت از فرم کلی و تمامیت کالبد بدنم.

خودم وزن بدنم را چگونه ارزیابی می‌کنم؟ (از ۱: لاغر مفرط تا ۵: چاق شدید).

فکر می‌کنم دیگران وزن بدنم را چگونه می‌بینند؟ (از ۱: لاغر مفرط تا ۵: چاق شدید).