بهترین راه برای حل مسائل شخصی، پیروی از همان روش‌هایی است که والدین و بزرگ‌ترهایم توصیه کرده‌اند.

ترجیح می‌دهم درباره آینده شغلی و اهدافم فکر نکنم؛ بالاخره خودش به نحوی درست خواهد شد.

اهداف و ارزش‌های شفاف و روشنی دارم که مسیر تصمیم‌گیری‌های زندگی‌ام را هدایت می‌کنند.

دوست دارم قبل از قضاوت درباره هر موضوع، نظرات افرادی را که دیدگاه متفاوتی با من دارند بشنوم.

برای من بسیار مهم است که طبق هنجارها، باورهای دینی و رسوم سنتی خانواده‌ام زندگی کنم.

وقتی مشکلی جدی پیش می‌آید، تا آخرین لحظه ممکن از مواجهه با آن فرار می‌کنم.

دقیقاً می‌دانم چه چیزهایی در زندگی برایم ارزش واقعی دارند و با تمام قوا پای آنها می‌ایستم.

وقتی درباره خودم یا درستی باورهایم شک می‌کنم، سعی می‌کنم دلیل آن را عمیقاً موشکافی کنم.

هرگز در درستی اصولی که خانواده‌ام به من آموخته‌اند تردید یا بازنگری نمی‌کنم.

زمان زیادی را صرف رویاپردازی می‌کنم بدون اینکه اقدام واقعی و ملموسی برای زندگی‌ام انجام دهم.

نسبت به اصول اخلاقی و باورهایی که برای مسیر زندگی‌ام برگزیده‌ام تعهد عمیقی دارم.

تغییر دیدگاه و اصلاح افکارم را در مواجهه با منطق قوی‌تر، نشانه‌ای از پختگی فردی می‌دانم.

ترجیح می‌دهم از سبک زندگی کسانی الگوبرداری کنم که از نظر جامعه و عرف فردی موفق و موجه تلقی می‌شوند.

تصمیمات مهم زندگی‌ام را بر اساس شانس، اتفاقات و پیشامدهای لحظه‌ای واگذار می‌کنم.

نسبت به رشته، تخصص یا مسیر آینده‌ای که انتخاب کرده‌ام اطمینان خاطر و آرامش دارم.

از گفتگوهای عمیق درباره کیستی انسان، رسالت زیستی و اهداف فلسفی حیات لذت می‌برم.

فکر کردن به انتخاب سبکی از زندگی که با انتظارات والدینم متضاد باشد برایم نگران‌کننده است.

در مواجهه با دوراهی‌های مهم، تصمیم‌گیری را به تعویق می‌اندازم به این امید که شرایط خودبه‌خود تغییر کند.

احساس می‌کنم هویت فردی شفاف و باثباتی دارم و در مورد کیستی و اصالتم سردرگم نیستم.

هنگام مواجهه با ایده‌های جدید، مستندات و زوایای مختلف آن را به صورت نقادانه می‌سنجم.

ارزش‌های سنتی و اخلاقی جامعه بهترین قطب‌نما برای انتخاب‌های روزمره من هستند.

وقتی دیگران درباره برنامه‌های بلندمدتم از من سوال می‌کنند، ترجیح می‌دهم بحث را عوض کنم.

با قاطعیت و اطمینان می‌دانم که چه نوع سبک زندگی و اهدافی برای روحیه من مناسب است.

آمادگی دارم باورهای قبلی‌ام را در صورت دریافت اطلاعات و استدلال‌های محکم‌تر بازنگری کنم.

الگوهای رفتاری بزرگان و صاحب‌نظران مذهبی/سنتی را بدون نیاز به بازآزمایی می‌پذیرم.

احساس می‌کنم زندگی مثل موج است و برنامه‌ریزی کردن سفت‌وسخت کار بیهوده‌ای است.

به ندرت دچار بحران هویت فلج‌کننده یا سردرگمی شدید نسبت به اهداف بنیادینم می‌شوم.

برای شناخت دقیق‌تر لایه‌های درونی، ضعف‌ها و توانمندی‌های خودم وقت می‌گذارم.

حفظ آبرو، تایید خانوادگی و انطباق با هنجارهای فامیل از اولویت‌های بالای زندگی من است.

به جای حل ریشه‌ای بحران‌های فکری‌ام، با سرگرمی‌ها و کارهای روزمره حواسم را پرت می‌کنم.

در برابر فشارهای جمعی برای زیر پا گذاشتن ارزش‌های اصیل فردی‌ام، استقامت نشان می‌دهم.

اشتباهات گذشته‌ام را به عنوان آزمایش‌هایی عبرت‌آموز برای بازتعریف نگاهم به زندگی می‌بینم.

دوست دارم سبک تربیتی و زیستی من دقیقاً بازتاب همان راهی باشد که در خانه پدری تجربه کرده‌ام.

فکر کردن به اینکه قرار است ۱۰ سال دیگر چه کاره باشم حالم را سنگین و مضطرب می‌کند.

انگیزه و اشتیاق بالایی برای حرکت به سوی آرمان‌ها و اهدافی که برای خود چیده‌ام دارم.

در مواجهه با تضادهای فکری، خود را درگیر چالش می‌کنم تا به باوری عمیق‌تر برسم.

پیروی از هنجارهای رسمی و قوانین موجود را به خلاقیت‌های پرریسک و خارج از عرف ترجیح می‌دهم.

معمولاً اجازه می‌دهم دیگران یا جو حاکم بر شرایط برای من تصمیم‌گیری کنند.

احساس خودباوری، استواری و آرامش عمیقی نسبت به مسیر پیش‌روی زندگی‌ام احساس می‌کنم.