حضور در جمع‌های اجتماعی، مهمانی‌ها و دورهمی‌ها برای من بسیار راحت و لذت‌بخش است.

رفتن به کتابخانه یا یک جای خلوت را به مهمانی‌های شلوغ ترجیح می‌دهم.

اغلب متوجه می‌شوم نسبت به اشیاء و وسایل علاقه بیشتری احساس می‌کنم تا انسان‌ها.

فهمیدن شوخی‌ها و جوک‌های دیگران در مکالمات برایم دشوار است.

پیدا کردن دوستان جدید برای من کاری آسان و خودجوش است.

تعامل با افراد ناآشنا در یک محیط جدید برایم آسان و روان است.

ارتباط چشمی مستقیم حین گفتگو برایم ناراحت‌کننده یا تنش‌زا است.

ترجیح می‌دهم اوقات فراغتم را در تنهایی سپری کنم تا با دیگران.

از بودن در مرکز توجه و سرگرم کردن دیگران در یک جمع لذت می‌برم.

ترجیح می‌دهم کارها را همواره به یک روش مشخص، تکراری و آشنا انجام دهم.

معمولاً آن‌قدر غرق یک کار می‌شوم که وجود سایر امور اطراف را فراموش می‌کنم.

در گفتگوهای جمعی می‌توانم به راحتی جریان چند مکالمه هم‌زمان را دنبال کنم.

اگر برنامه روزانه‌ام به‌طور ناگهانی تغییر کند، به شدت آزرده و مضطرب می‌شوم.

دوست دارم کارهایم از قبل کاملاً برنامه‌ریزی، خط‌کشی‌شده و شفاف باشند.

وقتی کارم قطع می‌شود، می‌توانم بلافاصله و با سرعت به موضوع قبلی برگردم.

از انجام هم‌زمان چند فعالیت مختلف (Multitasking) لذت می‌برم.

تغییر دادن عادات روزمره برای من بسیار دشوار و چالش‌برانگیز است.

دوست دارم هر روز کارهایم طبق یک روتین و ساختار کاملاً معین پیش برود.

انطباق با موقعیت‌های غیرمنتظره و ناگهانی انرژی روانی زیادی از من می‌گیرد.

اغلب به صداها یا بوهای ریزی توجه می‌کنم که دیگران ابداً متوجه آن‌ها نمی‌شوند.

معمولاً شماره پلاک ماشین‌ها، ارقام یا اطلاعات جزئی مشابه را سریعاً در حافظه ثبت می‌کنم.

شیفته و مجذوب تاریخ‌ها، تقویم‌ها و دنباله‌های منظم عددی هستم.

تمایل دارم متوجه جزئیات بسیار ریزی شوم که بقیه از کنارشان رد می‌شوند.

شیفته دسته‌بندی، آرشیو کردن و طبقه‌بندی دقیق اطلاعات و اشیاء هستم.

هنگام شروع کاری تازه، متوجه کوچک‌ترین خطاها یا مغایرت‌های ظریف می‌شوم.

الگوها، تقارن‌ها و ریتم‌های منظم در اشیاء را خیلی سریع کشف می‌کنم.

معمولاً تصویر کلی یک پدیده را بهتر از جزئیات ریز آن درک می‌کنم.

توجه به جزئیات فنی یک سیستم برایم جذاب‌تر از کاربرد کلی آن است.

به تغییرات خیلی کوچک در دکوراسیون، ظاهر یا لباس دیگران فوراً پی می‌برم.

دیگران اغلب به من می‌گویند حرفی که زدم ناشیانه یا بی‌ادبانه بوده، در حالی که خودم قصدی نداشتم.

از گپ‌زدن‌های سطحی اجتماعی (چاق‌سلامتی و صحبت درباره آب‌وهوا) لذت می‌برم.

موقع صحبت کردن، برایم سخت است که نوبت گفتگو را با مخاطبم رعایت کنم.

بیشتر اوقات تمایل دارم منحصراً درباره علایق و موضوعات موردعلاقه خودم با دیگران صحبت کنم.

به راحتی می‌توانم منظور کنایه‌آمیز، طعنه یا متلک‌های دیگران را بفهمم.

خوانش زبان بدن یا احساسات افراد از روی چهره برای من کاری دشوار است.

به راحتی تشخیص می‌دهم چه زمانی مخاطبم از صحبتم خسته یا بی‌حوصله شده است.

لحن صدا و معانی پنهان پشت کلمات دیگران را بدون ابهام درک می‌کنم.

شروع یک مکالمه دوستانه غیرکاری با افراد جدید برایم سخت و معذب‌کننده است.

افراد گاهی می‌گویند کلمات را بیش از حد تحت‌اللفظی و معنای دقیق کلمه‌ای برداشت می‌کنم.

اگر بخواهم چیزی را تجسم کنم، تصویرش خیلی سریع و زنده در ذهنم شکل می‌گیرد.

وقتی رمانی می‌خوانم، می‌توانم چهره و احساسات شخصیت‌ها را به وضوح تجسم کنم.

به راحتی می‌توانم قصه‌پردازی، داستان‌سرایی و خیالبافی خلاقانه کنم.

برایم سخت است خودم را جای دیگران بگذارم و از زاویه دید آن‌ها جهان را ببینم.

خواندن نیت‌ها و انگیزه‌های پنهان پشت رفتار آدم‌ها برای من مثل یک معماست.

از شرکت در بازی‌های تخیلی، تئاتر و ایفای نقش احساس نشاط می‌کنم.

وقتی وارد جمعی می‌شوم، بلافاصله حس و حال و جو عاطفی حاکم بر اتاق را دریافت می‌کنم.

مطالعه کتاب‌های مستند، اطلاعاتی و علمی را به داستان‌های تخیلی ترجیح می‌دهم.

پیش‌بینی اینکه رفتار من ممکن است چه احساسی در دیگری ایجاد کند، برایم چالش است.

وقتی کسی ناراحت است، بدون نیاز به توضیح او دقیقاً می‌فهمم چه نیازی دارد.