وقتی تمرکزم را از دست می‌دهم، نگران می‌شوم که مبادا عقلم را از دست بدهم.

وقتی متوجه می‌شوم دست‌ها یا عضلاتم می‌لرزند، نگران و دستپاچه می‌شوم.

وقتی احساس سرگیجه یا سبکی در سرم می‌کنم، ترس و اضطراب شدیدی در من ایجاد می‌شود.

معمولاً برایم بسیار حیاتی است که احساسات ناخوشایند و استرسم را از دیگران مخفی نگه دارم.

وقتی قلبم به تندی می‌تپد، می‌ترسم که نکند دچار حمله قلبی یا بیماری لاعلاجی شوم.

وقتی به خاطر خجالت یا اضطراب صورتم سرخ می‌شود، بسیار معذب و وحشت‌زده می‌شوم.

حالت تهوع یا انقباض معده هنگام اضطراب مرا به شدت نگران و هراسان می‌کند.

وقتی متوجه می‌شوم ضربان قلبم بالا رفته، احساس می‌کنم اتفاق وحشتناکی در شرف وقوع است.

بسیار از این بیزارم که دیگران متوجه شوند در موقعیتی مضطرب شده‌ام.

وقتی دچار تنگی نفس می‌شوم یا به سختی نفس می‌کشم، می‌ترسم که خفه شوم یا بمیرم.

وقتی دچار گیجی یا حواس‌پرتی می‌شوم، می‌ترسم که مشکلی جدی و برگشت‌ناپذیر در مغزم رخ داده باشد.

نگرانم دیگران متوجه عرق کردن، لرزش صدا یا دستپاچگی‌ام شوند و مرا قضاوت منفی کنند.

احساس فشار، تیر کشیدن یا انقباض در قفسه سینه هنگام استرس مرا به شدت وحشت‌زده می‌کند.

وقتی بیش از حد مضطرب می‌شوم، می‌ترسم که کنترلم را بر رفتارم از دست بدهم و دیوانه شوم.

وقتی دچار هجوم افکار آشفته می‌شوم، می‌ترسم که دیگر نتوانم به حالت طبیعی و عقلانی برگردم.