انوکساپارین ۶۰ میلیگرم (کلگزان ۶۰)
Enoxaparin 60mg (Enoxaparin (Therapeutic Dose))
موارد مصرف داروی انوکساپارین ۶۰ میلیگرم (کلگزان ۶۰)
درمان فعال لخته در سیاهرگهای عمقی پا (DVT)، آمبولی ریه، سکته قلبی حاد و وزنهای بالای ۸۰ کیلوگرم.
بهترین زمان و طریقه مصرف
مکانیسم اثر فارماکولوژیک
مهار پرقدرت فاکتور Xa و توقف پیشرفت و گسترش لختههای مستقر در عروق با دوز درمانی ۱ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم.
عوارض جانبی شایع
موارد منع مصرف و هشدارهای مهم
منع مصرف قطعی: خونریزی فعال مغزی یا گوارشی، ترومبوسیتوپنی شدید.
هشدارهای بالینی: محل تزریق نباید بعد از خالی شدن سرنگ مالش داده شود زیرا باعث پارگی مویرگها و هماتوم بزرگ زیر پوست میشود.
پرسشهای متداول درباره انوکساپارین ۶۰ میلیگرم (کلگزان ۶۰)
؟تفاوت کلگزان ۶۰ با دوز ۴۰ چیست؟▼
دوز ۴۰ برای پیشگیری از لخته است؛ اما دوز ۶۰ دوز درمانی بر اساس وزن برای حل کردن و توقف لختههای تشکیلشده فعال است.
؟چرا پایش شمارش پلاکتها (CBC) در طول تزریق کلگزان ضروری است؟▼
برای بررسی عارضه خطرناک HIT (افت ناگهانی پلاکتها ناشی از واکنش ایمنی به هپارین) که باید سریعاً شناسایی شود.
؟محل مناسب تزریق زیرجلدی انوکساپارین ۶۰ کجاست؟▼
در بافت چربی طرفین شکم (حداقل ۵ سانتیمتر دورتر از ناف) یا چربی پهلوها با زاویه ۹۰ درجه در حالی که پوست جمع شده است.